vrijdag 30 september 2011

overtocht

Vrijdag 30 september
Ontwaken in Ofrynia
KM 50020

Bij 20 graden en een zonnetje dat voorzichtig zijn gezicht laat zien boven de bergrug achter ons ontwaken we in ons mobiel appartementje op dit rustige strand.
Vandaag gaan we naar het eiland Thassos. Na het ontbijt gaan we om 10:00 op weg.
Het wordt al snel erg warm buiten. Toch hebben we de airco van de auto de hele vakantie nog niet gebruikt. Gewoon één of beide ramen (gedeeltelijk) open, dat werkt prima.

Mensen vragen wel eens aan ons of wij
behalve de motorairco (die van de auto zelf dus) ook niet een airco in de woonruimte willen. Eerlijk gezegd hebben we daar nooit behoefte aan gehad. Ook al hebben we echt flinke warme periodes met onze camper(s) meegemaakt in Griekenland.
Overdag zijn we bijna altijd buiten en ’s avonds en ’s nachts zetten we gewoon alle ramen en dakvensters open. In ons verhoogd slaapdeel hebben we zowel aan hoofd- als voeteneind een groot venster die we tegenover elkaar openen. Dat lucht wel door/op. Daarbij nog een dakvenster boven ons plus ook nog een ventilatierooster dat altijd open staat. Geen airco nodig dus.
Het zou ook niet echt praktisch zijn voor ons omdat we altijd ‘vrij’ kamperen. Niet op een camping dus. En dat betekent ook geen stroom ‘aan de paal’. Zo noem je dat als je aan de 220v hangt.
We hebben wel een omvormer aan boord die van 12v weer 220v kan maken, maar dat is dan een beperkte voorraad. Een airco zou de accu’s in no-time leegtrekken.
Een aggregaat zou een oplossing kunnen zijn maar daar maak je geen vrienden mee als je dat ding aanzet en er staan wat medecamperaars naast je. En ook een beetje zonde van die rustige plek op het strand met alleen het geruis van de zee en het geritsel van de bomen.

Overigens hebben we nooit een tekort aan stroom. Ook dankzij een zonnepaneel wat op ons camperdak ligt. Dat staat onze 2 huishoudaccu’s van 80a lekker bij te laden.
Genoeg technische informatie weer.
Onderweg naar Thassos tanken we water en legen we de WC, in een haventje net voorbij Nea Iraklitea. Coördinaten N 40.84973 E 24.31511.

Fris en proper rijden we verder en voor Kavala aangekomen nemen we de verkeerde weg. Die onderlangs. Ik zie op de navigatie dat we straks midden in de stad terecht gaan komen en dat willen we niet. We besluiten dus om een stukje terug te rijden en de snelweg boven langs Kavala te nemen.
Dat schiet beter op.

In Kavala kun je ook met een ferry naar Thassos, naar Skala Prinos, maar die gaat niet zo vaak en is wat langer varen.
Bij een kilometerstand van 50130 komen we in Keramoti. Dat is onze oversteekplaats naar de hoofdstad van Thassos, de plaats Limenas. Het plaatsje ziet er niet onaardig uit als we er doorslingeren op weg naar de haven. Lege stoeltjes op de vele terrassen is het meest opvallende beeld. We sluiten achteraan bij een rij auto’s die bij het ticketloket begint. Twee personen en een camper tot 6 meter kosten €30,-. Enkel.
Vóór ons staat een auto waarvan de eigenaar als bagage enkele van waarschijnlijk de meest elementaire Griekse levensbehoeften niet wilde vergeten: ouzo en Tena slips.
We zien onze ferry al aan komen varen. En als zo’n ding eenmaal ligt gaat het snel bij de Grieken. We moeten op de middelste rij staan en dan bijna vooraan. Dat van die middelste rij zullen we even later wel begrijpen.

Vijf voor twee varen we uit. En wat we eigenlijk allang weten: rond de Griekse eilanden kan het aardig waaien. De boot maakt alle bewegingen die een boot kan maken behalve rechtuit varen. Hij stampt, hij rolt, hij slingert, hij danst, hij deint, en wat hebben we nog meer.

We staan en op het bovendek en als dat met goed fatsoen nauwelijks meer gaat gaan we maar zitten. Een beetje bevreesd voor onze camper nemen we een kijkje van bovenaf. Blij dat hij op de middelste baan staat. Had hij aan de zijkant gestaan dan had hij waarschijnlijk vrij snel tégen de zijkant gestaan. De camper stampt, rolt gelukkig niet, hij slingert, hij danst, hij deint, en wat hebben we nog meer, in zijn veren. Blij dat hij goed in zijn handrem en versnelling staat.
Wat moet het leuk zijn om met zo’n zee schipper te zijn.
Vlak voor Thassos komen we in rustiger vaarwater en om 14:30 meren we aan. Een toeristisch stadje hebben we al snel gezien. Net van de boot af op de grote P rechts is er een kraan. Misschien staan er bussen voor geparkeerd. Dus als je water nodig hebt kun je daar tanken.


Gaan we links-of rechtsom het eiland? Eigenlijk hebben we Thassos niet of nauwelijks voorbereid. We gaan maar linksom, vanaf de boot rechts dus.


Al vrij snel vangen we een internetsignaal bij Hotel Glifadia voor de deur. Het hotel is al gesloten maar de router staat dus nog aan. Een redelijk snelle verbinding, dat geeft de gelegenheid om wat te uploaden naar de blog. Wifi: N 40.78809 E 24.66303.

Nog een goeie 10 autominuten verder rijden nemen we een weggetje naar een strand. En een paar studio’s. We hebben al gezien dat het hier aan de kust stikt van de hotels en studio’s tot dusver. Hopelijk zijn er wat leuke camperplekken op het eiland!

Na 50 meter komen we op een prachtig strand uit. Er staan geweldig grote en mooi gevormde platanen op het strand. Alsof iemand ze er zo opgeschilderd heeft. We rijden een klein stukje het strand op, zover het nog aardig verhard is.
Ja, prachtig zeggen we. We staan alleen op zo’n 20 meter afstand van een taverne. In zijn blikveld naar zee.
Monique gaat vragen aan wat de tuinman blijkt te zijn of we hier a night or two mogen staan/slapen. Die gaat het weer vragen aan zijn baas, de taverne-eigenaar. ‘No problem’, no problem at all!’

Dan is de keus snel gemaakt. We zetten de camper nog iets perfecter als hij al stond en verbazen ons over deze prachtige plek.
Uiteraard gaan we straks bij de beste man eten. Eerst de stoelen buiten, de benen omhoog en de ouzo’s op tafel. De ligbedden en rieten parasols die hier eigenlijk in groten getale stonden, liggen nu opgestapeld ergens onder de bomen achter onze camper. Het seizoen is echte aan het einde, dat hadden we het eerste half uur op het eiland al gezien.
Iets verderop rechts, vóór enkele studio’s staan nog wel wat ligbedden, maar die worden ook slechts bevolkt door zes mensen.
50 meter aan onze linkerhand is nog een klein strandtentje waar de Griekse muziek redelijk hard aanstaat, maar er staat slechts één auto, we vermoeden die van de eigenaar, die ook zijn seizoen aan het afsluiten is.
Over een breedte van ongeveer 100 meter is er op het strand vóór onze neus en onder onze voeten niemand te bekennen.

Zo luieren we de eerste middag op Thassos. In de taverne achter ons is tegen zeven uur nog steeds niemand te bekennen. Als we onderdompelen in de rode gloed van de zonsondergang komt er opeens een groep Duitse jonge dames het silhouet van één van de prachtige platanen voor de rode zon verstoren.
Omdat we ondertussen hadden gezien dat de ober van de taverne achter ons een grote lange dis heeft gedekt vermoeden we dat de dames daar gaan eten.
En inderdaad, op een gegeven moment verhuizen ze naar de tafel. Mooi, dan zitten we tenminste niet alleen in de taverne.



We dirken ons op naar uitgaansstijl en lopen de 20 meter. De taveerne-eigenaar staat ons gelijk in Duits en Engels en een paar woorden Nederlands te woord. Hoezo, Thassos niet toeristisch?

We bestellen een tzatziki (altijd), een Griekse salade (altijd), Monique bestelt een Moussaka (vaak) en ik een mixed grill.
De moussaka blijkt er niet mee te zijn. Het is de laatste avond dat ze geopend zijn. Ach, dat kennen we onderhand als we zo laat in het naseizoen in Griekenland zijn.
Dan laat Monique zich maar verrassen.
Er wordt hier zorg aan de gasten en het eten besteed, dat merken we snel. Heerlijk vers gebakken knoflookbrood, al besmeerd met roomboter komt op tafel. Grote koppen witte-bonen soep. ‘Is from the house’.
Nog vier gebakken …. Ja, heel lekker in ieder geval. ‘Is from the house’.
O jee, denken we. Daar hadden we niet op gerekend. We worden al bang dat ons hoofdgerecht ook van formaat zal zijn.
Die mixed grill van mij, daar kan een beetje beer een maand de winterslaap mee doorkomen. Wat er allemaal aan vlees op mijn bord ligt, ik weet het niet zo snel. Héél véél.
Monique krijgt allerlei Griekse gevulde gerechten, maar is daar iets minder van gecharmeerd. Eigenlijk heeft zij helemaal geen vlees. Nou is Monique sowieso geen grote vleeseetster maar íets had ze wel verwacht. Gelukkig heb ik meer dan genoeg om te delen.
En ik éét ook meer dan genoeg. Omdat ik het altijd lullig vind om veel eten te laten staan, eet ik eigenlijk veel teveel. Monique heeft er ook moeite mee. Ik krijg warempel ook pijn aan mijn buik en de bovenste knoop van de broek moet écht los. Ja, niet fatsoenlijk, maar het moet echt. Jeetje.

We stoppen en de ober komt afruimen. Ik verontschuldig ons nog een beetje ‘it was too much for us.’
De eigenaar vertelt dat de streek waar we hier zitten ‘veel en groot’ betekent, en dat zich dat ook uit in het menu. Gelukkig, ligt het niet alleen aan ons.
Net als we nog zitten te uitbuiken komt de ober met 2 schaaltjes met fruit en een stukje zoete chocolade cake. ‘From the house.’ Oh shit, dat lukt toch niet meer?
Want – en dat is geen flauwekul – we zitten echt vol.
Ik zeg tegen Monique ‘als we straks in de camper komen ga ik alleen nog maar op de rug in bed liggen.’
Na dit toetje vragen we de rekening. Eerst krijgen we nog een ouzo met ijs ‘from the house’………
Oh mien God….

We zijn blij dat we uiteindelijk afgerekend hebben. Ja, het klinkt misschien ondankbaar.
Voor dit alles – we zijn nog vergeten te noemen een halve liter witte wijn – moeten we 27 euro afrekenen. Het was het meer dan waard.
Taverne Pahis. Opschrijven mensen.
We babbelen ngo wat met de eigenaar, Die vertelt dat dit de laatste avond was, maar dat er zaterdag en zondag nog 2 doopfeesten gehouden worden. Als we willen mogen we gerust komen om het mee te vieren. From the house, zullen we maar zeggen.
We zullen zien.

In de camper doe ik echt wat ik gezegd had te doen. De kleren uit en op de rug in bed liggen. Monique volgt vrij snel. Even later zal ik diarree blijken te hebben. Daar heeft dus al iets niet goed gezeten bij mij. Deze copieuze maaltijd van zonet is dan net iets teveel geweest.
We vallen vrij snel in slaap met op de achtergrond de muziek van de taveerne door het raam aan ons voeteneind en de muziek van de zee door het raam aan ons hoofdeind. En als de miljoenen sterren boven ons niet goed vast zaten zouden ze door het dakvenster op ons bed vallen.

Hoeveel Griekser kan het zijn?

Overnachting Aldi Pachi
KM 50140
N 40.78946 E 24.62714



mm2greece2011 weergeven op een grotere kaart

1 opmerking:

  1. Bedankt voor de tip van die taverne!
    Inderdaad echt een aanrader!!

    BeantwoordenVerwijderen