zondag 18 september 2011

nat, nat, nat



Zondag 18 september

De regen die ons gisterenavond in slaap tikte, tikt ons vanochtend ook weer wakker. Even daarna loopt ook de wekker af om kwart voor acht.

Eigenlijk is het een zondagochtend om in bed te blijven, maar we willen o.a. beter weer en we hebben een boot te halen dus we moeten verder.

Zoals gewoonlijk nemen we weer veel te veel tijd voor het ontbijt. Net zoals thuis met alles erop en eraan. Dat betekent dus verse (afbak) broodjes, diverse soorten kaas, rosbief, een gekookt eitje en jus d’orange.

‘Verse afbakbroodjes? Hebben jullie ...
dan een oven?’
Nee, die hebben we niet. Voor de medecamperaars en caravanners de volgende tip:
Wat we doen: op de bodem van een hapjespan leggen we een pannenrooster. Daarop komen de afbakbroodjes. Je moet dus zorgen dat ze de bodem niet raken. Dan het vuur op klein en de deksel op de pan. Zorg dat het deksel een heel klein randje open staat.
Keer de broodjes een keer en in ongeveer 15 minuten zijn ze lekker warm en gaar. Niet zo knapperig als uit de oven, maar het blijft kamperen hè.
Heb je overigens geen pannenrooster maar wel alufolie, maak daar dan opgerolde slierten van om die op de bodem te leggen. Het gaat erom dat de broodjes ‘vrij’ liggen.

09:15 vertrekken we uit Rheinbach. We dachten dat we op een zondag wel zouden kunnen opschieten maar dan hebben we na een uur rijden de eerste file al te pakken. Wegwerkzaamheden, zien we pas een uur en 5 kilometer verderop. Wáren ze maar wég die werkzaamheden, maar helaas blijken ze vandaag volop aanwezig op onze route. Nou vinden we dat op veel plekken ook niet voor de tijd. Er zijn in Duitsland nog veel stukken snelweg met van die betonplaten.
Da’s een beetje het gevoel van in een slechte trein zitten op een slecht stuk spoor. Als je je ogen sluit verwacht je dat elk moment een conducteur aan je jas trekt om je kaartje te knippen.

Nee, het schiet helemaal niks op. Twaalf uur stoppen we even voor een kop koffie en rond kwart over twee voor een kop soep. Ik (Michel) doe even een schoonheidsslaapje van een kwartier en knap daar aardig van op. Niet zichtbaar maar wel voelbaar.

Links en rechts van de weg doet de herfst haar intrede. De bomen kleuren al naar een slap aftreksel van de beroemde Canadese Indian Summer.  Zouden ze het in Duitsland ‘Der Indianensommer’ noemen? Per slot van rekening wordt bijna alles hier gesynchroniseerd.

Zo sukkelen we van de ene in de andere file en komen we veel later dan verwacht en gepland bij de Gotthard aan. Ons doel om bovenóp de Gotthard te overnachten wordt ook niet gehaald omdat de pas al is gesloten. We waren er eigenlijk ook een beetje bang voor omdat we onderweg zagen dat sommige bergtoppen al aardig wit waren.
Even later zouden we ook op het nieuws horen dat er verse sneeuw verwacht werd boven de duizend meter.
Wel jammer want als het enigszins kan overnachten we op de Gotthard op de heen- en/of terugreis naar en van Griekenland. We vinden het één van de mooiste overnachtingsplekken. Bij helder weer een sterrenhemel om nooit te vergeten.

Afijn, nu niet dus. Omdat deze overnachtingsplek wegvalt rijden we de 17 saaie kilometers door de Gotthardtunnel om aan de andere kant na  ongeveer een kilometer rond 20:15 u bij parkeer- en overnachtingsplaats en tankstation Gotthart Süd de camper te parkeren. Even later staan we met zijn vijven. We eten verse bospaddestoelensoep. Althans, dat schrijft Unox. Met wat broodjes is onze honger snel gestild, onze magen gevuld en de slaap gestimuleerd. Het was een lange dag en als we goed luisteren horen we ons bed met het nieuwe matras roepen…..

Overnachting:
Zwitserland, Gotthard

km 48.625 
N 46.51525 E 8.66674


mm2greece2011 weergeven op een grotere kaart

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen