donderdag 29 september 2011

Kantina

donderdag 29 september
Ontwaken in Arnissa
KM 49.810

Ik droom dat ik thuis ben en dat ze op het speelveldje voor ons huis het gras aan het maaien zijn. Maar ineens zijn we klaarwakker als we allerlei getik op het dak horen, en zien we dat er iemand van de groenvoorziening de schuine spoorberm achter onze camper aan het maaien is.
Even later gaat hij zelfs met een bijl aan de slag.
We vragen ons af of we niet beter even de camper kunnen verplaatsen als de arbeider net pauze gaat nemen.

Dat geeft ons mooi even de tijd om ...
een gekookt eitje met wat brood te eten. We zien dat het dorp al volop in beweging is. De trekkers met hun karren volgestouwd met de gekleurde kratten en de pick-ups met de donker gekleurde medemensen (zo te zien zijn veel van de appelplukkers van Albanese en Roma afkomst).

Ook de zwerfhonden hangen weer op ‘ons’ kruispunt rond. Hetzelfde stelletje als gisteren. Zoals altijd willen we nog wat foto’s maken van de plek waar we hebben overnacht. Omdat ik nog enkele technische zaakjes in de camper moet doen gaat Monique het grote avontuur aan om zich tussen de zwerfhonden te begeven. Wie Monique een beetje kent weet dat ze het – op zijn zachts gezegd – niet zo op honden en katten heeft. Ze vindt ze vies en is er ook wel bang voor. Dus ik kijk het vanuit mijn ooghoeken aan, benieuwd wanneer ze begint te gillen.
Warempel, ze probeert zelfs een uitgebreide fotoreportage van de dieren te maken. Af en toe stampvoetend (heb ik ze geleerd) en kssst-kssst roepend houdt ze de honden op een afstand. Als die honden dan opeens een kat ontdekken wordt het een fluitje van een cent en blijkt ze met een paar leuke plaatjes thuis te komen.

We zien dat de grasmaaier weer gaat beginnen dus wegwezen. Het is 09:30u.
Het plan is de volgende route: ARNISSA, GIONITSA, HALKIDONA, TESSALONIKKI, KAVALA, OFRYNIO BEACH. We schatten ongeveer 200 kilometer.
We volgen een heel eind de E86 en passeren verschillende Lidl’s. Na een aantal jaren Griekenland met de camper ga je de soort wegen herkennen waar Lidl zijn filialen plant. Wij zeggen dan tegen elkaar ‘hier zouden we best wel eens een Lidl kunnen tegenkomen’. In de meeste gevallen zien we dan ook wel een filiaal. Nu hebben we de Lidl’s sowieso wel als Poi-bestand in onze TomTom en op Autoroute, maar ze lijken als paddenstoelen uit de grond te schieten.
Na thuiskomst zullen we ons totale bestand op de blog plaatsen.
Overigens schiet er hier wel meer uit de grond. Van alles wordt er verbouwd, maar het meest verbaasd zijn we wel als we enorme katoenplantages doorkruisen. De bermen vormen hier witte linten van de katoenbollen die van de vrachtauto’s waaien.

In Gronitsa stoppen wijken we heel even van de route af omdat we een verkooppunt zien van miniatuurkerken. Kerkjes waar net 1 persoon in kan staan. 




Als we daar stilstaan, komen de geur en rook van een 50 meter verderop staande kantina onze neus. Kantina’s zijn een soort mobiele snackbars langs de kant van de weg. Als je sommige bouwsels ziet vraag je je af of ze nog wel zo mobiel zijn. Het ziet er niet allemaal zo netjes uit als de snackbars in Nederland, op zijn zachts gezegd. In deze regio waar we nu rijden staan er opvallend veel, en bij bijna elke kantina staat er wel iemand buiten te barbecueën.

Bij deze krijgen we toch wel erg veel zin om eens te zien wat er te koop is. Het ruikt wel héél erg lekker.
Ook hier staat een kok buiten de kantina achter een grote barbecue allerlei dierlijke bestanddelen te grillen. Uiteraard ziet hij gelijk dat wij toeristen zijn.
Hij zegt ‘look’, trekt met zijn vinger zijn linker ooglid naar beneden en wijst op de gril. Da’s duidelijk, we kunnen aanwijzen. Monique kiest voor beefteki, een soort hamburger, en ik voor souvlaki. De kok geeft het door aan de man ín de kantina. Wij zeggen voor de volledigheid nog ‘ena souvlaki, ena beefteki’. De man in de kantina laat ons dan een half stokbrood zien. Wij zeggen ‘OK’. Dan vraagt hij nog wat over patata, paprika, en uiteindelijk ‘Komplet?”


‘Nè’ (Grieks voor ‘ja’) zeggen wij, ‘Komplet!’ Ja, nu we er toch zijn…
Kort daarna komt hij met 2 in alufolie verpakte halve stokbroden aan zetten, gevuld met beefteki cq souvlaki en gebakken aardappels, uien, paprika en een heel lekkere dressing.
Dat is een hele maaltijd. In het ding van Monique zitten 2 hamburgers (misschien wel drie) en in het brood van mij zeker 2 ons souvlaki.
Wij betalen slecht 4 euro totaal. Als ze in Nederland met die dingen op een markt zouden staan zouden ze daar waarschijnlijk minstens 5 euro per stuk voor vragen!

Als katjes muizen mauwen ze niet, is een spreekwoord. Nou, de ongeveer tien katten om ons heen muizen zeer zeker niet, want ze mauwen als de beste om iets van ons eten. Katten rond je tafel, ook in restaurants, is iets waar je rekening mee moet houden in Griekenland. Het hoort erbij.
Zo, wij doen het vanavond wel met een bakje yoghurt en wat fruit. Onze portie warme maaltijd hebben we voor vandaag wel gehad.

We rijden richting Thessaloniki en Kavala. Om Thessaloniki gaan wij echter met een grote boog heen. Wij zijn niet van die stadsmensen en hebben na de dagen in de bergen weer zin in wat stranddagen. Een stuk vóór Kavala duiken we de grote weg af richting OFRYNIO BEACH. Net als we aan een prachtig strand staan komt daar nog een camper aangereden. Vier dagen geen enkele camper gezien en dan staat hier ineens een Nederlandse camper voor onze neus. ‘Jullie zijn de eerste camper in vijf weken’ zegt het stel. Ja, hier zijn inderdaad zeer weinig camperaars dit jaargetijde. Wij vinden het wel prima. Alleen jammer dat deze camper nou net ook op dit plekje wil gaan staan.

Monique en ik zijn het er niet helemaal over eens waar we gaan staan en ik stel voor om nog wat door te rijden omdat er volgens ons Womo-boekje verderop nog veel meer mooie plekken zouden zijn. We rijden door het Benidorm-in-miniatuur dorp en komen uiteindelijk op een hele rustige kustweg uit.

Nog niet helemaal eens over de plek stallen we onze camper toch maar hier. Even later zien we de Nederlandse camper achter ons langsrijden en weer even later nog een keer om vervolgens 100 meter terug te bivakkeren. Later de dag zal de vrouw nog even langskomen om een stapel uitgelezen Libelle’s te brengen. Heel aardig.

Omdat we helemaal vol water zitten en water tanken geen enkel probleem hoeft te zijn ‘draaien’ we de belangrijkste was. De boiler heeft ongeveer 15 minuten nodig om op te warmen. De wonderemmers van Tupperware fungeren als wasmachine en een half uurtje later hangen ondergoed en sokken aan een paar spanbanden onder onze luifel te drogen in de zon en wind.

Omdat we bij de kantina al royaal gegeten hebben doen we het vanavond met lekkere romige Griekse Yoghurt (Lidl) en vers fruit.
Zoals bijna elke avond is er ook vanavond een prachtige zonsondergang. Na een half uur gevolgd door een maansondergang. Da’s wel heel bijzonder.
En wederom is het toetje van de natuur een prachtige sterrenhemel. Het wordt niet kouder dan 20 graden.

Overnachting strand Ofrynia
KM 50.020
N 40.73099 E 24.00889




mm2greece2011 weergeven op een grotere kaart

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen