dinsdag 20 september 2011

alle hens aan dek

dinsdag 20 september

Maar goed dat we nog net vóór onze vakantie nieuwe ruitenwissers hebben gemonteerd. We zullen ze straks nodig hebben.
Werden we de voorgaande dagen nog gewekt door zacht getik op ons camperdak, nu wordt er een heel zwembad overheen gegooid.
Tussen de buien door zien we kans om
naar de receptie te gaan om af te rekenen en naar de supermarkt voor verse broden.
Na een snel ontbijt vullen we de watertank nog bij en legen en spoelen de toiletcassette. Dat laatste was wel nodig. Drie dagen is zo’n beetje de gemiddelde tijd die we nodig hebben om dat ding vol te krijgen met de ongebruikte restanten van onze spijs- en drankvertering.

We hoeven nog maar een goeie honderd kilometer naar de ferryhaven van Ancona. 
Het wordt gruwelijk slecht weer. Dat belooft wat voor de overtocht! Dan missen we in dat slechte weer ook nog de afslag ‘Ancona Nord’ en moeten we vervolgens een heel stuk verder via ‘Ancona Sud’ de stad door naar de haven. En Griekse steden zijn niet zo leuk om te rijden…

Uiteindelijk komen we via deze omweg toch bij het ticketbureau waar Monique naar binnen gaat om de papieren in orde te maken.
We hadden een week terug toch nog snel via email de terugreisvertrekhaven (tip voor scrabble) omgeboekt van Igoumenitsa naar Patras, en dat blijkt wonderwel gelukt. Leve internet en email.

Met de verkregen kartonnen bordjes ‘Igoumenitsa’ en ‘camping on board’ rijden we naar dok 15 waar we na een goed kwartier al kunnen inschepen.

‘Camping on board’ is zoals het is: we kamperen op het dek van de ferry. We slapen dus in onze eigen camper. Lekker in het eigen bedje en niet in een bed wat al van alles heeft meegemaakt en waar het DNA en kruisluis van half Europa in zit.
We kunnen de stroomkabel inpluggen op 220v want op gas koken is er niet bij aan boord.
Nu is het zo dat dat camperdek meestal gewoon overdekt is met aan de zijkant wat openingen. Nu echter staan we gewoon buiten. ‘Getver’ denken we eerst maar later zijn we er wel blij mee. Lekker frisse lucht en we zouden de stoeltjes buiten naast onze camper kunnen zetten ware het niet dat het (weer) regent.

Monique heeft al een paar dagen geen sms ontvangen van moeder Thea dus ze wil die nu maar eens bellen.
Die is blij om mondelinge tekenen van leven te horen. Voor zover ik het gesprek kan volgen gaat het verder over koetjes en kalfjes.
‘Ze zaten televisie te kijken’ zegt Monique later. ‘Derde dinsdag van september’.
Als ik Monique vragend aankijk zegt ze ‘Prinsjesdag’, gelukkig net voor ik wil beginnen over het aan de straat zetten van oud papier op de derde dinsdag van de maand.

Nadat ze thuis weer gerust gesteld zijn maken we een rondje over de boot. Maar na zoveel jaren weten we het onderhand wel. Hoewel: we varen deze keer voor het eerst met Superfast in tegenstelling tot voorgaande jaren met Minoan. En we moeten zeggen dat we dit schip toch wel een stukje netter vinden dan alle boten die we van Minoan hebben gezien.
Met uitzondering van de douche- en toiletruimte op ons dek. Er hangt wel zo’n schoonmaakafvinklijst zoals je die ook vaak bij tankstations ziet. Het blijkt dat er elk uur een vinkje is gezet. Echter zijn alle haren op de grond en bruine vegen in de pot vermoedelijk van verder terug gedateerd.

Even later zien we een medewerker van Superfast gewapend met 2 spuitflacons de ruimte ingaan. We klokken 18:15u.
We zien hem allereerst de lijst afvinken. Dan gaat hij waarschijnlijk ‘iets’ met de flacons doen. Even later verlaat hij de ruimte weer. We klokken 18:17 uur….

Zo kabbelen de dag en avond voort. Het schipt kabbelt iets minder maar stampt en rolt des te meer. Toch vallen we er snel bij in slaap.

KM 49245
Ergens op zee tussen Ancona en Igoumenitsa

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen